Czego sie boisz? Smierci?
- Moja siostra, Zelda... - Wiem. Umarla.
Na zapalenie rdzenia kregowego.
Trzymalismy ja w odosobnieniu jak jakis straszny sekret.
Moja siostra umarla w swoim pokoju.
Byla strasznym sekretem.
Czasami musialam ja karmic. Nienawidzilam tego. Ale musialam.
Chcialam, zeby umarla. Wszyscy tego chcielismy.
Nie dlatego, zeby sie wiecej nie meczyla.
Tylko dlatego, zebysmy my sie nie meczyli.
Zaczela wygladac jak potwór.
Do tej pory budze sie w nocy i zastanawiam, czy ona umarla.
Czy umarla?
Kiedy to sie stalo, bylam w domu sama.
Rachel!
Zaczela sie...
Zaczela miec konwulsje, wiec pomyslalam:
"O, Boze, ona sie zakrztusila!"
"Rodzice wróca do domu i pomysla, ze ja zamordowalam".
"Powiedza: 'Nienawidzilas jej'. I to byla prawda".
"Powiedza: 'Chcialas, zeby umarla'. I to tez byla prawda".
Zelda umarla.
Wybieglam z domu, krzyczac: "Zelda nie zyje!"
Zbiegli sie sasiedzi. Patrzyli...
Mysleli, ze placze.
Ale wiesz co?
Ja sie chyba...
smialam.
Podziwiam cie za to.
Gdybym i tak juz nie lubil twoich rodziców, teraz mialbym powód.
Nie powinni cie byli zostawic z nia samej.
A gdzie byla pielegniarka?
Wyszli sobie, zostawiajac 8-letnie dziecko
z umierajaca, chora umyslowo siostra.
- Gdzie idziesz? - Przyniose ci Valium.
- Wiesz, ze nie biore... - Dzisiaj wezmiesz.
Spójrz!
- Tato puszcza latawca! - Mamo, spójrz!
- Polecial! - Dobra robota, Louis.
- Dalej, tato! - Wyzej! Pusc go wyzej!
- Niech Gage spróbuje. - Prosze bardzo, zuchu.
- Puszczasz latawca. - Latawiec.
Puszczasz latawca. Trzymasz?
- Moge teraz ja? - Daj mu jeszcze chwile.
- Mamy go. - Mamy go.
Puszczasz latawca. No dalej. Biegnij.
- Gage puszcza latawca. - Puszczam latawca.
Latawiec wznosi sie coraz wyzej!
To glupie gówno wysunelo mu sie z reki!
Puscilem sznurek.
- Moge teraz ja, tato? - Za chwile.
Ja tez chce.
- Teraz moja kolej. - No dobrze. Za moment.
- Nie pozwól mu wyjsc na jezdnie! - Lap go, Louis. Lap malego!
Lap malego!
Nie!
Srodek uspokajajacy zaczal w koncu dzialac. Rachel spi.
Chce spac w swoim pokoju.
Nie moge spac z mama. Sciaga ze mnie koldre.
Co tam masz?
Co tam masz? Pokaz.
Moge zobaczyc?
No prosze. Ciagniesz go w wózku.
Pewnie mu sie podobalo.
Bede nosic to zdjecie dotad,
az Bóg odda nam Gage'a.
- Bóg nie robi takich rzeczy. - Musi tylko zechciec.
Bede pilnowac jego rzeczy do jego powrotu. Tak zrobie.
Mam to zdjecie, bede siedziec na jego krzeselku...
Zajmij sie nia. Potrzebuje cie.
Wiedzialem, ze do tego dojdzie. Po waszym slubie powiedzialem jej:
"Nie opedzisz sie od nieszczesc". I spójrz.
Obys sie smazyl w piekle! Dlaczego na niego nie uwazales?
Ty smierdzace gówno! Zabójca dzieci!
Tato!
Przestan!
Ty sukinsynu! Jak smiesz?!
Co ty wyprawiasz?
To pogrzeb twojego syna. Opamietaj sie, prosze!
Dobranoc, Ellie.
Dobranoc, tatusiu.
Tatusiu?
Bóg móglby to odwrócic, gdyby chcial, prawda?
Gdyby tak naprawde chcial?
Czy moge w to wierzyc?
Chyba tak.
Dobranoc, Ellie.
Spieprzaj, futrzaku!
Pochowalem dzis syna, Jud.
Jestem bardzo zmeczony. Czy moglibysmy...
Nie powinienes o tym myslec, Louis.
Chce sie polozyc spac.
Przeze mnie odczuwasz
wiekszy ból niz powinienes.
Twój syn mógl zginac przeze mnie.
Co?
Glupstwa gadasz.
Zastanawiasz sie, czy by go tam nie pochowac.
Nie wmawiaj mi, ze nie przyszlo ci to do glowy.
Zapytales mnie...
czy na tym cmentarzysku pochowano czlowieka.
Oklamalem cie, mówiac, ze nie.
Doszlo do tego.
Ktos juz to zrobil.
To byl chlopak stad.
Zblizal sie koniec drugiej wojny swiatowej.
Chlopak nazywal sie Timmy Baterman.
Zginal, wracajac do domu z wojny.
Jego ojciec, Bill, byl tak zalamany,
ze pochowal go tam,
zanim mial okazje poznac prawde.
Jestem na to gotowy.
Jaka jest prawda?
Czasami smierc jest lepsza.
Po powrocie zza swiatów, zmarly nie jest ta sama osoba.
Moze tak samo wygladac, ale nie jest juz tym, kim byl.
To, co zyje w ziemi poza obrebem cmentarza dla zwierzat...
nie jest ludzkie.
Od pogrzebu Timmy'ego minelo jakies 5 dni.
Margie Washburn zobaczyla,
jak szedl dziedzincem w strone zagrody Yorkiego.
Z biegiem czasu wiele ludzi widzialo go na tym dziedzincu.
Ale to Margie przekonala mezczyzn z wioski,
aby oddali go z powrotem ziemi!
Wiedziala, ze byl wynaturzeniem.
Przedyskutowalismy sprawe.
Pojechalismy do domu Batermana, aby sie tym zajac.
Raz kozie smierc.
Musimy go spalic!
Niszczysz mi dom! Przestan, Timmy! Przestan!
- Puszczamy dom z dymem. - Wynos sie!
Uciekaj, póki mozesz, Bill!
- Przyniescie kanistry! - Zaczekajcie, chlopaki.
To potwór, Bill!
Zostawcie nas w spokoju! To mój syn!
- Uciekajmy, Timmy! - Kocham smierc. Nie cierpie zycia.
Chodz, synu!
Kocham smierc. Nie cierpie swojego zycia!
Czasami smierc jest lepsza. Indianie to wiedzieli.
Przestali uzywac cmentarzyska i ziemia stala sie jalowa.
Nie mysl o tym, bo wpadniesz w sidla zla.
To miejsce jest niebezpieczne.
Czasami smierc jest lepsza.
Rozumiesz, co chce ci powiedziec?
Twierdzisz, ze cmentarzysko wiedzialo, ze Gage umrze?
Mówie...
ze Gage mógl zginac dlatego,
ze wyjawilem ci moc cmentarzyska.
To ja odpowiadam za jego smierc!
Moze teraz moje stosunki z twoimi rodzicami ulegna poprawie.
Jesli ze smierci Gage'a nie wyjdzie cos dobrego, to...
- Nie chce jechac do Chicago. - Dlaczego, skarbie?
- Mialam zly sen. - Jak sen?
Snil mi sie tatus... i Gage...
i jakis Paxcow.
Lepiej juz idzcie, bo spóznicie sie na samolot.
Przepraszam. Musialem stracic rozum.
Tak jak my wszyscy.
- Opiekuj sie mama. - Jedz z nami, prosze!
Przyjade za 3 lub 4 dni.
Prosze, tato. Boje sie.
- Wszystko bedzie dobrze. - Przyrzekasz?
Przyrzekam.
Czas na nas, Ellie.
To nie fair.
Nie powinienes byl umrzec.
Pamietaj, doktorku...
Tej bariery...
nie wolno bylo przekroczyc.
Ziemia jest stechla!
Jesli sie nie uda...
Jesli wróci...
i bedzie taki jak Timmy Baterman...
zloze go z powrotem do grobu.
One nie musza wiedziec.
Rachel i Ellie sie o tym nie dowiedza.
Mamusiu.
Mamusiu!
To tylko zly sen, slonko.
To nie byl sen. To byl Paxcow!
Paxcow mówi, ze tatus zrobi cos naprawde zlego.
Kto to jest Paxcow? Czy to jakis zly duch?
Paxcow to dobry duch.
Przyszedl nas ostrzec.
Byl blisko tatusia.
Tatus próbowal go ratowac, kiedy jego dusza ucho... ucho...
Nie pamietam!
Posluchaj. Duchów nie ma.
Nie ma.
Zasnij i zapomnij o tych bzdurach. Slyszysz?
Zadzwon do tatusia i zapytaj, czy wszystko w porzadku.
Oczywiscie.
- Paxcow? Skad ja znam to imie? - Pascow.
Powiedziala Pascow?
Próbowal mi pomóc, bo tatus ratowal mu zycie,
kiedy jego dusza ucho... ucho...
Uchodzila z ciala.
Wydostane cie, synu.
Nie ma go.
Wyszedl pewnie cos zjesc.
Wiesz, jak to jest, kiedy facet jest sam w domu.
Jud, mówi Rachel Creed. Dzwonie z Chicago.
Chicago? Czy Louis jest z toba?
Nie. Zatrzymamy sie tu na jakis czas.
Louis mial dokonczyc swoje sprawy.
- Nie ma go moze u ciebie? - Nie.
Ale jak wpadnie, powiem mu, ze dzwonilas.
- Nie trzeba. Wracam do domu. - Nie, Rachel!
- Nie rób tego. - Musze. Dobranoc.
To twoja wina, glupi staruchu.
Musisz to jakos naprawic.
Wszystko bedzie dobrze.
Obiecuje, ze wszystko bedzie dobrze.
Nie ukryjesz sie przede mna, Rachel.
Tym razem...
cie dopadne.
Gage i ja...
cie dopadniemy.
Za to, ze pozwolilas nam umrzec!
Dobry wieczór, panstwu. Dzieki sprzyjajacym wiatrom,
wyladujemy w Bostonie zgodnie z planem.
Dzieki Bogu.
Przepraszam. Przepraszam.
Przepraszam.
Nie rób tego.
- Niech zaczekaja! - Tak nie mozna!
Dobrze, zadzwonie do pilota.
Nie zatrzymam sie, Gage.
Nie spojrze w dól.
Przykro mi. Wypozyczylismy wszystkie auta.
A Aries K? Ten z rysa na boku?
Mam Ariesa K.
Jest troche poobijany i ma na boku dluga ryse.
Biore go.
Prosze o karte kredytowa i prawo jazdy.
Widzisz?
To tylko wymysl mojej wyobrazni.
- I co teraz? - Chce cie powstrzymac.
Slyszysz mnie? Chce cie powstrzymac!
Jest tu ktos?
Wróc do mnie, Gage.
Wróc do nas.
Zatrzymaj sie!
- Wskakuj, laleczko. - Dziekuje.
O, mój...
Kto tu jest?
Pobawmy sie w chowanego.
Bawisz sie ze mna?
Wyjdz z ukrycia!
Mam cos dla ciebie.
A skad ty sie...?
Dziekuje bardzo.
Nie ma za co.
Nie dostalem mandatu, wiec wszystko gra.
Z ycze pani, zeby wszystko sie ulozylo.
Ja tez zaraz wysiadam. Nie moge jechac dalej.
Wszystko bedzie dobrze.
Nie sadze.
Rachel!
Jestes na górze?
Rachel? Czy to ty?
W koncu po ciebie wrócilam.
Skrece ci kark
i reszte zycia spedzisz w lózku!
Reszte zycia spedzisz w lózku! Reszte zycia spedzisz w lózku!
Przynioslem ci cos, mamusiu.
O mój Boze.
- Halo? - Czesc, Louis.
Tu Irwin. Czy Rachel dotarla bezpiecznie do domu?
- Jestes tam? - Tak, jestem.
- Dotarla bezpiecznie do domu? - Tak. Cala i zdrowa.
Daj ja do telefonu. Ellie chce z nia porozmawiac.
Bardzo sie martwi o swoja matke.
Wpadla w jakas histerie.
- Rachel spi. - To lepiej ja obudz.
Ellie snilo sie, ze jej matka nie zyje.
Nie moge teraz rozmawiac.
Nie moge teraz rozmawiac, Irwin!
Tatusiu, jestem u Juda. Przyjdz sie ze mna pobawic.
Najpierw bawilem sie z Judem.
A potem z mamusia.
Pobawisz sie ze mna, tatusiu? Bylo tak fajnie.
Teraz chce sie bawic z toba.
Cos ty zrobil?
Czesc, Church.
Chcesz cos do zarcia?
Nie zwracaj na mnie uwagi.
Jed, póki mozesz.
Zgadza sie.
Dzis jest Swieto Dziekczynienia dla kotów.
Ale tylko dla tych...
które wrócily zza swiatów.
No juz! Polóz sie.
Udawaj zdechlego!
Zdechnij!
Cos ty zrobil, Gage?
Przestraszylem cie, prawda?
Czesc, tatusiu. Teraz chce sie bawic z toba.
Dobrze, Gage.
Pobawmy sie.
Tatusiu.
Chodz tutaj.
Chodz do mnie.
To nie fair.
Nie fair. Nie fair.
Przykro mi, Louis. Tak bardzo mi przykro.
Ale nie pogarszaj sytuacji!
Z Gagem czekalem zbyt dlugo.
Z Rachel... Tym razem sie uda!
Ona dopiero co umarla. Dopiero co.
Nie rób tego! Prosze, Louis!
Nie!
Wszystko bedzie dobrze, Rachel.
Obiecuje.
Gleba serca mezczyzny jest bardziej kamienista.
Czlowiek hoduje, co moze, potem tego doglada.
Bo to, co kupisz, jest twoje.
A to, co twoje...
zawsze do ciebie wraca.
Kochanie.
Ripped by: SkyFury